საყვარელო მორწმუნენო!
ღვთის მოწყალებითა და წყალობით ჩვენ წელსაც მივაღწიეთ უფლის ნათლისღების უბრწყინვალეს დღესასწაულს. ამ წმიდა და დიდ დღესასწაულს ასევე ეწოდება ღვთის განცხადება, ანუ ეპიფანია. მაგრამ რატომ ეწოდება მას უფლის ნათლისღება და არა უფლის შობა, მისი განცხადება? ამას ნათლად და გასაგებად განმარტავს ღვთაებრივი მამა იოანე ოქროპირი, რომელიც ამბობს, რომ ქრისტე ყველასთვის ცნობილი გახდა არა მაშინ, როცა დაიბადა, არამედ მაშინ, როცა ნათელი იღო. იმის შესახებ კი, რომ ბევრმა არ იცოდა მისი ვინაობა, მოვუსმინოთ იოანე ნათლისმცემელს, რომელიც ამბობს: "თქუენ შორის დგას, რომელსა თქუენ არა იცით" (ინ. 1:26).
ქრისტე ყველასთვის ცნობილი გახდა არა მაშინ, როცა დაიბადა, არამედ მაშინ, როცა ნათელი იღო. რა არის გასაკვირი იმაში, რომ მას სხვები არ იცნობდნენ, როდესაც თავად ნათლისმცემელი არ იცნობდა მას ამ დღემდე? რამეთუ იგი ამბობს: "და მე არა ვიცოდე იგი, არამედ რომელმან მომავლინა მე ნათლის-ცემად წყლითა, მან მრქუა მე: რომელსა ზედა იხილო სული გარდამომავალი და განსუენებული მას ზედა, იგი არს, რომელმან ნათელ-სცეს სულითა წმიდითა" (ინ. 1:33).
ხოლო რაკი ვაჩვენეთ, რომ უფლის ნათლისღებას ასევე ეწოდება ღვთის განცხადება, უნდა ვიცოდეთ, რომ უფლის განცხადება სულ ორია. აი, რას ამბობს წმიდა იოანე ოქროპირი ამასთან დაკავშირებით:
"აუცილებელია ვაჩვენოთ თქვენს სიყვარულს, რომ უფლის განცხადება ერთი კი არა, ორია. ერთი – ეს არის ამჟამინდელი, რომელიც აღსრულდა ნათლისღებისას, ხოლო მეორე – ის, რომელიც მოვა და აღსრულდება დიდი დიდებით სოფლის დასასრულს".
დღეს ჩვენ მოვისმინეთ დიდი მოციქული პავლე, რომელიც ტიტეს მიმართ ეპისტოლეში უფლის ორივე განცხადებაზე საუბრობს. ამჟამინდელ განცხადებაზე იგი ამბობს:
"რამეთუ გამოჩნდა მადლი იგი ღმრთისაჲ მაცხოვარი ყოველთა კაცთა, რომელი გვასწავებს ჩუენ, რაჲთა უარ-ვყოთ უღმრთოებაჲ და სოფლისა გულის-თქუმაჲ და წმიდად და სიმართლით და ღმრთის-მსახურებით ვცხონდებოდეთ ამას სოფელსა" (ტიტ. 2:11–12).
ხოლო მომავალზე ამბობს: "და მოველოდეთ ნეტარსა მას სასოებასა და გამოჩენასა დიდებასა დიდისა ღმრთისა და მაცხოვრისა ჩუენისა იესუ ქრისტესი" (ტიტ. 2:13).
ამის შესახებ წინასწარმეტყველმა იოელმაც თქვა, რომ "მზე იცვალოს ბნელად და მთოვარე – სისხლად, პირველ მისლვადმდე დღისა უფლისა დიდისა და საჩინოისა" (იოელ. 2:31).
დღეს, როდესაც ჩვენ უფლის ნათლისღებას ვდღესასწაულობთ, ჯეროვანია ვაჩვენოთ, რამდენი ნათლისღება იყო სოფლის დასაბამიდან, რომლებიც ქრისტიანულ ნათლისღებას მოასწავებდნენ, და კიდევ რამდენი იქნება. წმიდა იოანე დამასკელის მოწმობით, სულ რვა ნათლისღება არსებობს.
პირველი ნათლისღება იყო წარღვნა ცოდვის აღსაკვეთად (შესაქ. 7:17–24).
მეორე ნათლისღება გახდა ებრაელთა გადასვლა ზღვაში და ღრუბელში, რამეთუ ღრუბელი სულის სიმბოლოა, ხოლო ზღვა – წყლისა (გამოსვ. 13:22; 1კორ. 10:2).
მესამე ნათლისღება იყო ძველი აღთქმისეული ნათლისღება, რომელსაც წინადაცვეთა ეწოდება (შესაქ. 17:10–14).
მეოთხე არის იოანესმიერი ნათლისღება, რომელსაც სინანულის ნათლისღება ეწოდება (მათ. 3:11). ეს ნათლისღება იყო მოსამზადებელი და ნათელღებულთ სინანულისა და ქრისტეს რწმენისკენ მიუძღოდა. აი, რას ამბობს წმიდა იოანე ნათლისმცემელი: "მე ნათელ-გცემ თქუენ წყლითა სინანულად, ხოლო რომელი შემდგომად ჩემსა მოვალს... მან ნათელ-გცეს თქუენ სულითა წმიდითა და ცეცხლითა" (მათ. 3:11; ლკ. 3:16). ამრიგად, იოანე ამზადებდა და წყლით წინასწარ განწმენდდა ადამიანებს სულიწმიდის მოსვლის მოლოდინში.
ქრისტემ იორდანეში ნათელი იღო არა იმიტომ, რომ განწმენდას საჭიროებდა, არამედ იმიტომ, რომ თავის თავზე აიღო ჩემი განწმენდა. ამ ნათლისღებით მოინათლა იოანესგან თავად ჩვენი მაცხოვარი იესო ქრისტე (მათ. 3:13–17; მარკ. 1:9–11). ქრისტემ იორდანეში ნათელი იღო არა იმიტომ, რომ განწმენდას საჭიროებდა, არამედ იმიტომ, რომ თავის თავზე აიღო ჩემი განწმენდა და რათა შეემუსრა თავები წყლის გველეშაპებისა, როგორც ფსალმუნმთქმელი ამბობს (ფს. 73:14). შემდეგ კი, რათა დაენთქა ცოდვა, რათა დაეფლა წყალში ძველი ადამი და განეწმიდა ნათლისმცემელი. რათა აღესრულებინა რჯული, განეცხადებინა სამების საიდუმლო და მოეცა ჩვენთვის ნიმუში და მაგალითი იმისა, თუ როგორ უნდა მოვინათლოთ.
მეხუთე ნათლისღება არის ქრისტიანული ნათლობა წყლითა და სულიწმიდით, რომელიც დაადგინა უფალმა ჩვენმა იესო ქრისტემ თავისი მოწაფეებისადმი მიმართული სიტყვებით: "წარვედით და მოიმოწაფენით ყოველნი წარმართნი და ნათელ-სცემდით მათ სახელითა მამისაჲთა და ძისაჲთა და სულისა წმიდისაჲთა" (მთ. 28:19). ეს ნათლობა უდიდესია აქამდე ხსენებულთა შორის. იგი აღესრულება წყალში შთაფლვით ყოვლადწმიდა სამების სახელით და არის მაცხოვნებელი, რადგან მოგვიტევებს ყველა ცოდვას და ჩვენს გულებში სულიწმიდის მადლი შემოაქვს.
ჩვენ ყველანი ამ სრულყოფილი, წყლითა და სულით ნათლობით ვინათლებით, რომლის გარეშეც ვერავინ ცხონდება. ხოლო ის, რომ ქრისტე ნათელს-სცემს ცეცხლითა, ნათქვამია იმიტომ, რომ მან მოციქულებზე სულიწმიდა ცეცხლოვანი ენების სახით მოაფინა (საქმე 2:1–4), როგორც თავად უფალი ამბობს: "იოანე ნათელ-სცემდა წყლითა, ხოლო თქუენ ნათელ-იღოთ სულითა წმიდითა არა მრავალთა დღეთა შემდგომად ამისა" (საქმე 1:5).
მეექვსე ნათლისღება, რომელიც ქრისტიანული, წყლითა და სულით ნათლობის თანასწორია, არის სინანულისა და ცრემლის ნათლისღება, ანუ წმიდა აღსარების საშუალება, რომლის დროსაც მოგვეტევება ყველა ცოდვა.
მეშვიდე და ყველაზე სრულყოფილი არის სისხლით ნათლობა და მოწამეობა ჭეშმარიტი სარწმუნოებისათვის, რომლითაც თავად ქრისტე მოინათლა ჯვარზე ჩვენს ნაცვლად. იგი პატივსადები და სანატრელია, რადგან აღარასოდეს შეიბილწება ცოდვის უწმინდურებით და მას ერთს შეუძლია შეცვალოს ყველა დანარჩენი.
მერვე და უკანასკნელი ნათლისღება არის საუკუნო ცეცხლი საყოველთაო სამსჯავროს შემდეგ. ეს ნათლისღება არ არის მაცხოვნებელი, არამედ, ერთი მხრივ, ანადგურებს ბოროტებასა და ცოდვას, ხოლო მეორე მხრივ – სჯის საუკუნოდ.
საყვარელო მორწმუნენო! მას შემდეგ, რაც აღვწერეთ რვა სახის ნათლისღება, კარგი იქნება უფრო დაწვრილებით ვისაუბროთ მართლმადიდებლური ნათლობის მნიშვნელობაზე.
ყველაზე სრულყოფილი ნათლობა, რომელიც განგვწმენდს ცოდვებისგან, არის ქრისტიანული ნათლობა, ანუ ნათლობა წყლითა და სულით, რომელსაც ჩვენ დაბადებისთანავე ვიღებთ. ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს სწავლებით, ვისაც ეს ნათლობა არ აქვს, ის ვერ შევა ცის სასუფეველში (ინ. 3:5). მოდით, რამდენიმე განმარტება მივცეთ ნათლობის საიდუმლოს შესახებ ყველასთვის გასაგებად.
ვის შეუძლია ნათლობა? ნათლობის უფლება მხოლოდ ეპისკოპოსებსა და მღვდლებს აქვთ (მოციქულთა 46–50 კანონები). უკიდურესი აუცილებლობის შემთხვევაში, რათა ჩვილი მოუნათლავი არ მოკვდეს, მონათვლა შეუძლია დიაკონსაც, უბრალო ბერსაც და ერისკაცსაც – მამაკაცს თუ ქალს – და ბავშვის მშობლებსაც კი.
როგორ აღესრულება ნათლობა ერისკაცთა მიერ, როდესაც ბავშვი სასიკვდილო საფრთხეშია? ჩვილის სუფთა წყალში სამგზის შთაფლვით და ნათლობის წმიდა ფორმულის წარმოთქმით: "ნათელს-იღებს მონა (მხევალი) ღვთისა (სახელი) სახელითა მამისათა, ამინ, და ძისათა, ამინ, და სულისა წმიდისათა, ამინ" (წმიდა ნიკიფორეს 44–45 კანონები). თუ ნათელღებული ცოცხალი გადარჩება, მღვდელი დაასრულებს ნათლობის წესს ჩვეულებრივი განგებისამებრ, ოღონდ მხოლოდ შთაფლვის შემდეგი ნაწილიდან; ანუ სცხებს მას წმიდა მირონს და ბოლომდე წაიკითხავს განგებას.
ნათლობა აღესრულება ტაძრის კარიბჭეში ან სტოაში. კანონები კრძალავენ ნათლობის აღსრულებას როგორც სახლებში, ისე კერძო სახლებთან არსებულ სამლოცველოებში (VI მსოფლიო კრების 31 და 59 კანონები). მხოლოდ ძალიან იშვიათ შემთხვევებში, უკიდურესი საჭიროებისას, როგორიცაა ძლიერი ყინვა, ავადმყოფობა, ბავშვის სასიკვდილო საფრთხე და ა.შ., ნებადართულია ნათლობის სახლში აღსრულება.
რაც შეეხება ნათლობის აღსრულების დროს, ჩვილებისთვის არ არსებობს დადგენილი დღეები და საათები, ოღონდ კი მოუნათლავნი არ დაიხოცონ. და თუ ჩვილი მოუნათლავი კვდება, მისი მშობლები ან მღვდელი, რომლის მიზეზითაც იგი ქრისტესთან შეერთების გარეშე გარდაიცვალა, სასიკვდილო ცოდვას სჩადიან. მოუნათლავად გარდაცვლილთათვის ეკლესიას არაფრის გაკეთება არ შეუძლია და ყველაფერი ღვთის მოწყალებაზეა მინდობილი.
თუ ჩვილი სუსტია და არსებობს შიში, რომ ვერ გადარჩება, იგი შეიძლება მოინათლოს დაბადებისთანავე. ხოლო თუ ჩვილი ჯანმრთელია, ნათლობა ჩვეულებრივ აღესრულება დაბადებიდან მერვე დღეს, ნებისმიერ სადღესასწაულო დღეს, წმიდა ლიტურგიის დასრულების შემდეგ.
ნათლობაზე მოსულთ ან მოყვანილთ უნდა ჰყავდეთ ნათლიები. არავინ არ უნდა მოინათლოს ძალდატანებით, თუ იგი ზრდასრულია, და ყველას ნათლია უნდა იყოს მართლმადიდებელი. ნათლიები არიან ზრდასრული ადამიანები, რომლებიც თან ახლავენ ჩვილს ნათლობაზე, პასუხობენ და აღასრულებენ ჯეროვან სარწმუნოების აღსარებას ნათელღებული ჩვილის ნაცვლად და სახელით. ისინი ჩვილის სულიერი მშობლები არიან, რომლებიც სულიერად შობენ მას სულიწმიდით ახალი ცხოვრებისთვის, ისევე როგორც მამამ და დედამ შვეს იგი ხორციელი ცხოვრებისთვის.
ამავდროულად, ნათლიები ღვთისა და ეკლესიის წინაშე არიან თავმდებნი ნათელღებული შვილისთვის, რომ იგი აღიზარდება ქრისტიანული სარწმუნოებით და გახდება კეთილი მორწმუნე. ნათლია უნდა იყოს მართლმადიდებელი ქრისტიანი, კეთილმსახური, ტაძრის მოყვარული, სარწმუნოების კარგად მცოდნე, ზრდასრული და იმავე სქესის, როგორიც არის ნათელღებული ჩვილი. ნათლია არ შეიძლება იყოს ბავშვის მშობელი. კარგია, რომ თითოეულ ნათელღებულს მხოლოდ ერთი ნათლია ჰყავდეს.
ნათლია ვალდებულია იზრუნოს ნათლულის რელიგიურ და ზნეობრივ ცხოვრებაზე და ჯეროვან დროს ასწავლოს მას ლოცვები, მრწამსი და მართლმადიდებლური ქრისტიანული სარწმუნოების ძირითადი დებულებები, იყოს მისი მოძღვარი სულიერ საკითხებში და ცოცხალი მაგალითი მისთვის, ეცადოს გახადოს იგი იმ ეკლესიის ღირსეული წევრი, რომელშიც იგი ნათლობის გზით შევიდა. ხოლო ნათლული, თავის მხრივ, უნდა უსმენდეს ნათლიას და პატივს სცემდეს მას, როგორც ხორციელ მშობლებს.
ნათლობა ჩვენ ცის მოქალაქედ გვაქცევს, ამიტომ მას საიდუმლოთა კარი ეწოდება. ვინც ყურადღებით მონაწილეობს ნათლობის აღსრულებაში, მათ უნდა იცოდნენ, რომ ნათლობამდე აღესრულება კათაკმეველთა განგება, ანუ ტარდება მოსამზადებელი რიტუალი მათთვის, ვინც მოსანათლად ემზადება. ეს განგება აღესრულება კარიბჭეში, ეკლესიის კარების წინ, რადგან მოუნათლავი, რომელიც ჯერ კიდევ არ არის განწმენდილი პირველქმნილი ცოდვისგან, არც ეკლესიის წევრია და არც ცის მოქალაქე, რომლის კარებსაც ჩვენთვის მხოლოდ ნათლობის საიდუმლო აღებს. ამიტომ ნათლობას საიდუმლოთა კარი ეწოდება.
კათაკმეველთა განგებაში სამი ნაწილია: ეგზორციზმი (ეშმაკთა განდევნა), უარყოფა და ქრისტესთან შეერთება.
ეგზორციზმი – ეს არის სამი ლოცვა, რომლებშიც მღვდელი სთხოვს ღმერთს, განდევნოს კათაკმევლისგან ეშმაკის ყოველი ბოროტი ძალა.
უარყოფა და ქრისტესთან შეერთება შედგება კათაკმევლის – ან ნათლიის მიერ კათაკმევლის სახელით – "სატანისა და ყოველთა საქმეთა მისთა" სამგზის უარყოფისგან, რასაც მოჰყვება კათაკმევლის ან ნათლიის სამგზის დადასტურება, რომ იგი შეუდგა ქრისტეს. უარყოფის დროს კათაკმეველი დგას დასავლეთისკენ პირით, სამჯერ შთაბერავს და შეაფურთხებს იქით, რადგან დასავლეთი არის ადგილი, საიდანაც მოდის სიბნელე, და ადგილი ბოროტისა, სატანისა, რომელსაც ასევე ეწოდება "სოფლის-მპყრობელი ბნელისა ამის" (ეფეს. 6:12), რითაც მიჰყვება წმიდა მოციქულ პავლეს სიტყვებს, რომელიც მოგვიწოდებს: "განვიშოროთ საქმენი ბნელისანი და შევიმოსოთ სჭურველი ნათლისაჲ" (რომ. 13:12).
კათაკმეველი აფურთხებს ეშმაკს იმის ნიშნად, რომ ყოვლითურთ უარყო იგი და ყოველი საქმე მისი, ანუ ცოდვა. ხოლო როდესაც კათაკმეველი ნათლიასთან ერთად აღიარებს, რომ შეუდგა ქრისტეს, იგი ამას აკეთებს აღმოსავლეთისკენ პირით შებრუნებული, რამეთუ იქ დაინერგა სამოთხე (შესაქ. 2:8), საიდანაც განიდევნენ პირველი ადამიანები ცოდვის გამო. ქრისტესთან შეერთება აღესრულება რწმენით. ხოლო ამის დასტურია ქრისტიანული სარწმუნოების აღსარება კათაკმევლის მიერ მრწამსის სამგზის წაკითხვით, თუ იგი დიდია, ან ნათლიის მიერ ჩვილის სახელით, და არა სხვის მიერ.
თუ ნათლობისას აღესრულება ეგზორციზმი და უარყოფა, ეს არ ნიშნავს, რომ ეკლესია მოსანათლად მოსულ ადამიანს ნამდვილად ეშმაკეულად მიიჩნევს, როგორც ბოროტი სულებისგან ტანჯულთ. მას მხოლოდ იმის თქმა სურს, რომ ვისაც ჯერ კიდევ არ ჰყავს ქრისტე, ის ცოდვის მონობაში იმყოფება, რაც ნიშნავს, რომ იმყოფება ეშმაკის ხელთ, რომელიც ბატონობს მათზე, ვინც ცოდვასაა დამონებული და მადლის მიღმა იმყოფება (ეფეს. 2:1–3). ამ მონობისგან ეკლესია ათავისუფლებს კათაკმეველს განდევნისა და უარყოფის მეშვეობით და გადაჰყავს იგი ქრისტეს, ჩვენი ჭეშმარიტი და კეთილი მეუფის ხელმძღვანელობის ქვეშ.
აი ნათლობის უმნიშვნელოვანესი ნაწილები. პირველი ნაწილი – ეს არის ნათლობის წყლის კურთხევა.
მეორე ნაწილი – ეს არის სიხარულის ზეთით (საცხებელი სიხარულისაი-ფს. 44:8) ცხება შუბლისა, მკერდისა, ზურგისა, ყურებისა, ხელებისა და ფეხებისა. ეს ზეთი წინასწარ იკურთხება მღვდლის მიერ განსაკუთრებული ლოცვებით და მისი ნაწილი ესხმება ნათლობის ემბაზში სამგზის, ჯვრისსახოვნად.
ამ ცხებას სულიერი გაგებით რამდენიმე მნიშვნელობა აქვს. რადგან ზეთი ზეთისხილის ნაყოფია, მასზე ცხება არის ნიშანი ღვთის მოწყალებისა და სიკეთისა, რომლითაც კათაკმეველი დაიხსნა ცოდვათა უფსკრულიდან. ეს ნაკურთხი ზეთი გვახსენებს ცხებას, რომლითაც ძველ აღთქმაში სცხებდნენ მღვდელმთავრებს, მეფეებსა და წინასწარმეტყველებს და რომლითაც იცხო თავად მაცხოვარმა, რომელსაც ეწოდება "ცხებული ღვთისა" (1მეფ. 10:1–6; ეს. 61:1; ლკ. 4:18). ამ ცხების თანაზიარი მან ჩვენც გაგვხადა, რადგან თავად სახელი "ქრისტიანი" მომდინარეობს ბერძნული სიტყვიდან "ქრისტე", რაც ნიშნავს "ცხებულს". ნათლობის ცხება ასევე განასახიერებს ნელსაცხებლებს, რომლებითაც იცხო უფლის გვამი დაფლვის წინ, რადგან ნათლობა განასახიერებს ქრისტესთან ერთად დაფლვას წყალში შთაფლვის გზით და მასთან ერთად აღდგომას.
ნათლობის მესამე ნაწილი – ეს არის თავად საიდუმლოს აღსრულება, ანუ ჩვილის სამგზის შთაფლვა ნაკურთხ წყალში ყოვლადწმიდა სამების სახელით. ამ დროს მღვდელი აჰყავს ჩვილი ხელში და, ვერტიკალურ მდგომარეობაში მყოფს, უყურებს აღმოსავლეთს და სამგზის შთაფლავს წყალში, პირველი შთაფლვისას ამბობს: "ნათელს-იღებს მონა (ან მხევალი) ღვთისა (სახელი) სახელითა მამისათა, ამინ", – მეორე შთაფლვისას: "და ძისათა, ამინ", – და მესამე შთაფლვისას: "და სულისა წმიდისათა, ამინ".
წყალში შთაფლვა ნიშნავს ჩვენს სიკვდილს ცოდვებით აღსავსე ძველი ცხოვრებისთვის, ხოლო წყლიდან ამოსვლა – აღდგომას ახალი ცხოვრებისთვის. ეს სამგზის შთაფლვა, ერთი მხრივ, მიანიშნებს იმაზე, რომ ჩვენი სარწმუნოების საფუძველია წმიდა სამება, ხოლო მეორე მხრივ – განასახიერებს უფლის მიერ სამარხში გატარებულ სამ დღეს (მთ. 12:40). წყალში შთაფლვით ამავე დროს განისახიერება ჩვენი სიკვდილი ცოდვებით აღსავსე ადრინდელი ცხოვრებისთვის და ჩვენი დაფლვა ქრისტესთან ერთად. ხოლო წყლიდან ამოსვლა მოასწავებს ჩვენს აღდგომას ქრისტესთან ერთად მასში ახალი ცხოვრებისთვის. ამრიგად, ნათლობის საშუალებით ჩვენ ჩამოვიბანთ ცოდვებს და ვხდებით ქრისტეს სიკვდილისა და აღდგომის თანაზიარნი, ვხდებით ეკლესიის წევრები და შევდივართ ახალ ცხოვრებაში.
ნათლობისთანავე ნათელღებული იღებს კიდევ ორ წმიდა საიდუმლოს. ეს არის მირონცხება, როდესაც ჩვილს ეცხება სხეულის ყველა ნაწილზე მღვდლის მიერ სიტყვების წარმოთქმით: "ბეჭედი მონიჭებულ არს სულისა მიერ წმიდისა", და შემდეგ წმიდა ზიარება. ცხების მეშვეობით ახალნათელღებული იღებს სულიწმიდის ნიჭის ბეჭედს, ხდება ეკლესიის წევრი, ხოლო წმიდა ზიარებით უერთდება ქრისტეს ხორცსა და სისხლს.
ამრიგად, ჩვენ მკვდარნი ვართ ცოდვისთვის და ვცოცხლობთ ღვთისთვის (რომ. 6:3–11). ნათლობის ემბაზი და ნათლობის წყალი ჩვენთვის არის სამარეც და სულიერი დედაც, რომელიც გვშობს ქრისტესთვის, ისევე როგორც ქალწულის უხრწნელი მუცლიდან იშვა უფალი.
საყვარელო მორწმუნენო! მე გითხარით რამდენიმე სიტყვა ქრისტეს ნათლისღებასა და წმიდა ნათლობის საიდუმლოზე, რომელშიც ჩვენ ვხდებით ეკლესიის შვილები და ღვთის ძენი მადლით.
ჭეშმარიტად დიდია დღევანდელი დღესასწაული. რამეთუ დღეს იორდანეზე ჩვენთვის პირველად გაცხადდა ყოვლადწმიდა სამების სამი პირი. ანუ ძე, თავმდაბლობით, ნათელს-იღებს იორდანეში იოანესგან; მამა მეტყველებს ზეციდან და ამბობს: "ესე არს ძე ჩემი საყუარელი, რომელი მე სათნო-ვიყავ", – ხოლო სულიწმიდა გადმოდის, როგორც ტრედი, იესო ქრისტეზე (მთ. 3:16–17). ამრიგად, დღეს ჩვენთვის უფრო ნათლად გაიხსნა ყოვლადწმიდა სამების საიდუმლო.
დღეს გაიხსნა ზეცა იორდანეზე და ღვთის სულმა განისვენა ძეზე.
დღეს მეუფე დამდაბლდება და ნათლისღებას სთხოვს მონას.
დღეს უცოდველი იღებს სინანულის ნათლისღებას იოანესგან, რათა გვასწავლოს სინანულის, აღსარებისა და ცოდვების სინანულითა და ცრემლით განბანვის საიდუმლო.
დღეს იკურთხება იორდანეს წყალი და დედამიწის ყველა წყალი და წყარო.
დღეს იკურთხება დიდი აიაზმა ჯვრის ნიშითა და სულიწმიდის მადლის გადმოსვლით. მადლობა შევწიროთ ღმერთს იმისათვის, რომ სიხარულით მივაღწიეთ ღვთის განცხადების ამ დიდ დღესასწაულს, და კრძალვით წავიღოთ დიდი აიაზმა ჩვენს სახლებში. მისით ვიკურთხებით ჩვენ ყველანი, იკურთხება ჩვენი სახლები და ჭები და განიდევნებიან ბოროტი სულები სულიწმიდის ძალით.
დღეს ქრისტე, ჩვენი მაცხოვარი, გამოდის საჯაროდ საქადაგებლად 30 წლის ასაკში. ეცხადება სოფელს, ემზადება დედამიწაზე ცხოვნების სახარების საუწყებლად და მოდის ჩვენი სულების მოსაძიებლად და საცხოვნებლად. ჩავიდეთ ჩვენც დღეს იორდანეზე, ანუ მოვიდეთ ტაძარში. ტაძარი – ეს არის ღვთის სახლი. აქ არის იორდანე და ცოცხალი წყალი, რომელიც განბანს, ასმევს, აცოცხლებს და ანახლებს სოფელს. აქ არის მამა, ძე და სულიწმიდა ყველა წმიდანთან ერთად. გამოვიდეთ ქრისტეს შესაგებებლად.
დღეს ქრისტე, ჩვენი მაცხოვარი, გამოდის საჯაროდ საქადაგებლად 30 წლის ასაკში. მაგრამ ამისთვის საჭიროა ჩადენილი ცოდვების მონანიება, იორდანეს წყლებში განბანვა, ანუ საკუთარი ცოდვების განბანვა აღსარებითა და სინანულის ცრემლებით. შემდეგ ერთმანეთთან შერიგება, რამეთუ სიყვარული ფარავს ცოდვათა სიმრავლეს. მოვუსმინოთ მამის ხმას, რომელიც ზეციდან მოგვმართავს; შევძრწუნდეთ ძის სიმდაბლით, რომელიც იორდანეზე იოანესგან ნათელს-იღებს, და მივცეთ თავშესაფარი ჩვენს გულებსა და სახლებში სულიწმიდის ტრედს.
ამრიგად, რწმენითა და კრძალვით თაყვანი ვცეთ ყოვლადწმიდა სამებას და ეკლესიასთან ერთად ვიგალობოთ ეს წმიდა საგალობელი:
რაჟამს იორდანეს ნათელ-იღე შენ უფალო, მაშინ სამებისა თაყვანისცემა გამოჩნდა. რამეთუ მამისა ხმა გეწამებოდა და საყუარელად ძედ სახელგდვა შენ. და სული წმიდა სახითა ტრედისათა დაამტკიცებდა სიტყვისა მის უცთომელობასა. რომელი განსცხადენ, ქრისტე ღმერთო, და სოფელი განანათლე, დიდებაჲ შენდა.
ამინ.
